صفحه اصلی

راسی یاتش اون قدیم ندیما حدوده 2 ساله پیش من این سایت رو را انداختم.خوب هم یه سر گرمی واسه خودمه.هم مثه یه دفتر خاطرات میمونه.هم سه چار نفر میان یه چیزی یاد میگیرن میرن دعا میکنن به جونم.خدارو شکر به زنم به تخته اماره این سایت هم رفته روی دومیلیون.حتی Google هم سایت منو جزو اولین سایت های Search شده میزاره.نمیگم مطالبم خیلی خوبه.ولی خوب خیلی ها هستن که این چیزا رو بلد نیستن.این قالب رو هم بگم همون 2 سال پیش خودم طراحی کردم.هی.بد نیس.خودم دوسش دارم.از رنگاش خوشم میاد.

من همون جوری که گفتم 19 سالمه.دنشجوی مکانیک ساخت و تولید نجف آباد همین اصفانه خودمون هستم.به جونه خودم نباشه به جونه عزیزه خودت بگم که من اصلا بچه شر و کله خراب و شیطونی نیستم.من اینقد مظلوم.کم حرف.خجالتی.سر به را.سر به زیر.اصلا نمیدونی.بچه مثبت.ولی نمیدونم چرا دوستام بهم میگن تو خیلی پاچه پاره ای.بعضیام میگن پدرسوخته.ولی مامانم میگه نه.قربونش برم بچه ام مظلوم و خر و ساد است.خلاصه هر کی یه چیزی یهمون میگه.یه سری عکس از قدیما دارم که اینا گلچینشه.هر کودومش یه دنیا خاطرس.

این ماله شیش ماهگیمه.تقریبا از همین دوران شروع کردم به وبلاگ نویسی.ولی چت نمیکردم.زیاد خوشم نمیومد.یه بار بعد از چت بابام صدامو ضبط کرد.میخاین گوش بدین.اینو دانلود کنید.(راست کیلیک Save target as...)شکست عشقی خوردم .دیگه چت نکردم. همیشه همین روسری سرم بود.وقتی آقاهه میخاس این عکس و ازم بگیره اومد که روسری رو برداره.نزاشتم که.زدم زیره گریه.از همون گریه ها.مامانم گفت نه حاج آقا.بزارین سرش باشه.کلی روسریمو درس کرده بودما.مرتیکه بیکار اومد بهمش ریخت. یه گوشم زده بیرون.الان هم که میبینی یه کم خشن نیگا میکنم میخام عکاسه حسابه کار بیاد دسش.

این ماله دو سالگیمه.خوب بچه تا حالا دوربین ندیده...اینجوری نیگا میکنه.توی این دوران دیگه پا به عرصه دنیا بدونه پوشک گذاشتم که یکی از بزرگترین افتخاراته زندگیم بود.در زمینه وراجی به حدنصابه قابله قبولی رسیدم و دیگه به پیشی نمیگفتم مووووو.

این ماله 3 سالگیمه.دیگه اینجا یه کم بگی نگی ادم شدم.دورانه بلوغه فکری هنریم این دوران بود.خدایی ژس رو حال میکنی؟یه موقع فک نکنین آقا عکاسه گفته ا ِ...کلاغه رو نیگا...بعد من اون ورو نیگا کردمااااا...من خودم تشخیص دادم اینجوری بشینم و نیگا کنم عکسم قشنگ تر در میاد.من توی این سن عاشقه سریاله یوگی و دوستان بودم.هیچ وقت خوبی های یوگی رو در حق دوستاش فراموش نمیکنم و از همین سن ایشون رو الگوی خودم قرار دادم.

این ماله 4 سالگیمه.این عکس یکی از جنجالی ترین و بحث انگیز ترین عکسای منه.چون از لحاظه سیاسی فرهنگی شرعی مشکل داره.آخه یکی هم نیس بگه بچه ولش کن خفه اش کردی...ولی فکره بد نکن.الان داستانشو میگم واست.مسافرت رفته بودیم آستارا.توی راه به یه جنگل رسیدیم گفتیم بزار یه عکس بگیریم.(پس زمینه رو سانسور کردم)همه وایسادم که عکس بگیریم.حالا منم بچه 4 ساله 6 ساعته تو ماشینم 4  ساعته هی به بابایی میگم بابا من یک دارم...بابا من یک دارم...اونم میگفت باشه بابا الان یه جا وامیسیم.اینجا که وایسادیم بابام گفت اول بیا عکس بگیریم بعد میریم 600 KM بالاتر یه پمپ بزین هست اونجا به کارت میرسی.گفتم باشه.ما که 4 ساعته صب کردیم.2 ساعته دیگه هم روش.توی این فکرو افکار بودم که بابام پشته دوربین گفت بگو سییییییب.ما قاطی کردیم گفتیم جییییییش...

اینم ماله 6 سالگیه.این دوران بود که ژنه پدرسوختگی من در درونم فعال شد.فک نکم قدم به 80 سانت رسیده باشه.ولی یه متره بقیش توی زمینه.اگر یه کم آدمه تیزی باشی میتونی از این عکس بفهمی که اصلیتم اصفهانیه.از کجا؟یه کم فک کن...خیلی مشخصه بابا...خیله خوب...فشار نیار میگم.اگه یه نیگا به عکس 4 سالگیم بکنی...بعد یه نیگا هم به این که ماله 6 سالگیمه بکنی میفهمی که این پیرهنو از 4 سالگی تا 6 ساگیم  داشتم و یه دو سالی هست که پیرهن نو نخریدم.

اینم ماله 15 سالگیمه.نه دیگه اون پیرهنه اندازم نبود که بپوشم.ولی توی این سن وارد دورانه تزلزله شخصیتی اخلاقی شدم.این دوران دورانه فلسفه حیات و این چرت و پرتاس.ادم وقتی به این سن میرسه دو حالت داره.یا اینوری یا اینوریه.یه دسته میرن الهیون میشن.یه دسته میرن نهیلیست میشن.از اونجایی هم که شما منو میشناسید فک کنم حدس زده باشید من کدوم وری رفتم؟اره بابا.رفتم نهیلیست شدم.ولی بعد ادم شدما.این دوران هم واسه خودش خاطراتی داشت.پیراهنم روی شلوار مینداختم.چه خریت هایی...وای نگو که سایه جنس مخالف و با تیر میزدم.بالاخره تکامل یافتیم و شدیم به قوله این نیما,عجوبه جهانه هستی.این دوران خیلی معروف شده بودم.حتی کاراگاه معروف.شرلوک هومز هم دنبالم بود که پیدام کنه.البته جونیاش.اینم یه فیلم (راست کیلیک Save target as...)که این حقایق رو اثبات میکنه.

این هم ماله 17 سالگیمه.عکسه گواهینامه و شناس نامه ام همینه.

میدونم حالا یه چند ساله دیگه مثلا 60 -70  سال دیگه وقتی میام اینجا اینا رو میبینم کلی کیف میکنم که جونی یام چه حرفایی و چه کارایی که نمیکردم.

اینم ماله وقتیه که رفتیم شمال.ماله 10/6/1385 اینجا هم ویلامونه که توش بودیم.اگه دقت کنی میتونی داداشم مجیدو بابام رو ببینی.البته فقط کفش بابام.اگه پیدا کردی...چیه از ماشین خوشت اومده؟اسمش شولت کاپریس .خدا عمرشون بده این امریکاییا رو.چه چیزای خوبی درست کردن.هشت سیلندره تمام اتوماتیک.صندلی برقی خلاصه فول.راستی میفروشیما.14 ملیون کمتر نمیدیم.خاستی بگو.جدی میگما.اگه خاستی بگو.اره دیگه اینم آخرین عکس جدیدی یه که انداختم.حالا من که میدونم.از فردا که این عکس و گزاشم میان گیر میدن به عینک و تیپ و قیاف ام.قبل از اینکه اینو بزارم میومدین گیر میدادین به کت و شلوارم....حالا هم که دیگه معلومه.عینک دودیو پیرهنه مشکی....دیگه میشیم بچه آبادان و دیگه تیکه هایی نیس که بارم نکنن.ولی ما که بخیل نیسیم.با تیکه هاتون هم حالم مکنیم همه رقمه.خدا یا توبه...